ZZP of ZZNee?

Marrigje stelde zich de vraag waarom zzp’ers als zelfstandigen werken. En waarom mensen er ook vanaf zien. En waarom het werken voor een baas zijn voordelen heeft.

Een aantal jaar geleden werd de een na de ander ZPP’er. Tijdens onze studie of erna, want ja, niets zo fijn om wat bij te verdienen in het vak waarvoor je aan het leren bent, toch? En voor een baas werken, dat is toch niet meer van deze tijd? De keuze is ook logisch. Niemand van mijn leeftijdsgenoten en vakgenoten zit nog te wachten op een baan waar ze de aankomende 5 tot 40 jaar werken. Sleur, vastroesten, woorden en ideeën waar we het allemaal Spaans benauwd van krijgen. En afgestudeerd in tijden van crisis en terugschaling van marketingbudgetten moest men zich flexibel inzetten, want een 40-urige werkweek zat er nergens in. Dus, ZZP’en. Jobhoppers kom ik ook veel tegen in mijn omgeving. De nieuwigheid is er af, je kent het trucje nu wel, op naar een volgende kans. Dat de markt aantrekt voor communicatie en marketing idioten is natuurlijk enorm gunstig. De keuze is reuze. Maar als je overal zo snel aan de slag kan en het werk trekt, waarom werk je dan niet als eigen baas?

FACTS

Even op een rij: de ZZP’ers waar we het over hebben zijn volgens het [1]CBS ‘nieuwe’ zelfstandigen zonder personeel die hun eigen diensten en arbeid inzetten. 21.000 personen van de totale 1.066 miljoen ZZP’ers in Nederland, zijn werkzaam als ZZP’er in de marketing-, PR-, sales- en verkoopbranche. Waar ze zitten en wie dat zijn, dat is inmiddels onbelangrijk. De ZZP’er is zo super flexibel, 36,6% van de ZZP’ers wil zelf bepalen waar en wanneer ze werken. 40% heeft de keuze gemaakt om eigen baas te worden vanwege de nieuwe uitdaging. 

Maar die nieuwe uitdaging... wordt dat trucje ook niet oud? Iedereen moet toch gewoon uiteindelijk werken om brood op de plank te krijgen door klanten en opdrachten binnen te halen? Keer op keer? En wat betreft het argument niet voor een baas te willen werken (26,4%): is de opdrachtgever niet ook een soort opperbaas? Die bepaalt toch of je een goede opdracht aflevert en is verantwoordelijk voor het op tijd betalen van de facturen? Bovendien eist een opdrachtgever misschien wel nog hardere en onmogelijke deadlines.

24,6% vindt het risico te groot om volledig eigen baas te zijn en verdient als ZZP’er niet genoeg om rond te komen (42,1%). Men vindt financiële zekerheid en opgebouwde rechten (40,6%) toch ook wel erg fijn. Daarom werkt 17% van de ZZP’ers nog voor een werkgever, gemiddeld zo’n 24,4 uur. Een prima keuze. Je kunt je eigen week indelen, je behoudt een professioneel netwerk, sociale contacten van de werkvloer en er is ergens die bepaalde zekerheid die men als prettig ervaart. Uiteraard heb je degenen die risico’s nemen te gek vinden en daarnaast een kei zijn in netwerken en opdrachten binnen sleuren, maar kan dat alleen als ZZP’er? In onze 24-uurs economie en de huidige wensen van zowel consument, opdrachtgever als millenials (Deloitte, 2018) is het ‘werken voor een baas’ misschien wel achterhaalt. Het nieuwe werken is een feit.

HET NIEUWE WERKEN: WORK-LIFE BALANCE

Het vaste stramien van 9 tot 5 is niet meer van deze tijd en vraagt om andere werkomstandigheden dan die we kennen uit de tijden van Ford. Work-life balance of work-life fluency: buzzwoorden. Maar waar het op neer komt is dat er op een andere manier naar werkomgevingen en het faciliteren van werkomstandigheden wordt gekeken. ZZP’en is hier een mooi voorbeeld van, misschien is het wel een goede tegenbeweging op de Fordiaanse werkomgeving, maar ook werkgevers zien het steeds vaker in. Ik kom van een werkgever af die mij dermate vrijheden gaf dat ik besloot niet anders te willen. Mijn huidige werk bij IKONS doet er een schepje bovenop. Ik speel al jaren met het idee om me als zelfstandige te registeren bij de kvk. Het idee van het runnen van een succesvol bedrijf vind ik te gek. Mijn omgeving vindt “het ook echt iets voor mij”. Mij lonkt het indelen van mijn eigen tijd erg. Maar ik ben niet zo’n durfal. De financiële onzekerheid en het continue binnenhalen van opdrachten maakt mij erg zenuwachtig. En alles alleen doen? Liever niet. Ik werd geen ZZP’er, maar koos voor een baan dat aansluit bij mijn drang tot ondernemen in de vorm van werkondernemerschap, geoorloofd jobhoppen en die mij ontzorgt van risico’s, administratieve rompslomp en onzekerheden. Ze bieden mij collega’s en ik werk aan verschillende projecten.

Dit nieuwe werken is passend voor onze tijd en branche. Autonomie, flexibiliteit en geen hiërarchie binnen het bedrijf. En mijn opdrachtgever dan? Die werkt weer niet zo? Dat klopt. Maar zij zien wel bij welk bedrijf ik hoor en hebben bewust gekozen voor een samenwerking met ons, met een IKON. Zij zijn bereid ook mij te geven wat ik graag zou zien in mijn werkomgeving, anders waren wij geen match.

Mijn omgeving is inmiddels grotendeels afgestapt van het ZZP’en. De regel- en wetgeving maakte het ingewikkeld om een huis te kunnen kopen. Wel zo fijn te kunnen aantonen dat je een onbepaalde tijd contract hebt of al een aantal jaar zoveel inkomen binnen haalt dat je voldoende eigen kapitaal kan inleggen en geen risico bent voor de bank. En “Oh ja, pensioen”. Shit, pensioensparen. Nou ja, zorgen voor later. Of…?”. En dan die administratieve rompslomp. Iemand inhuren is zeker een optie, maar je moet er wel aan denken en iets van begrijpen. Velen kregen ook een baan aangeboden, vaak een antwoord op hun gedwongen ZZP-bestaan.

Allerlei keuzes voor het ZZP’en of ZZNee’en. Het zijn cijfers van het CBS en wat aannames gebaseerd op gesprekken met ZZP’ers uit mijn omgeving, maar wat denk jij: eigen baas of het nieuwe werken?

[1] Bron: CBS en TNO. 2017. Zelfstandigen Enquête Arbeid 2017. Den Haag, Nederland. Uitgever: Centraal Bureau voor de Statistiek.

Marrigje (2).jpeg

Wil je reageren?

Of zie jij ook de voordelen van het werken voor een baas en heb je werkondernemerschap hoog in het vaandel staan? Bekijk onze vacatures of stuur Marrigje gerust een mailtje: > marrigje@ikons.nl .